ความรู้สึกของการเป็น นศ. ต่างถิ่น
posted on 05 Jan 2011 21:02 by littlecup in Generalจำได้ว่าตอนอยู่ ม.6 ในใจคิดอยากไปเรียนที่อื่นแทบตาย ทำอย่างไรก็ได้ ให้ไปเรียนที่ไกลๆ ที่ไม่ใช่แถวบ้าน
อยากออกไปเปิดหูเปิดตา ใช้ชีวิตอิสระโดยไม่มีพ่อแม่มาควบคุมดูแลอะไรมากมาย ...
3 อันดับแรกตอนที่เลือกมหาลัยในระบบ Admission จึงเป็นต่างจังหวัดทั้งสิ้น ทิ้งอันดับสุดท้ายไว้เป็นมหาลัยใกล้บ้านนั่นคือ ม.นเรศวร ซึ่งบ้านผมอยู่ห่างประตูรั้วมหาลัยเพียงแค่ 30 ก้าวเดินเท่านั้นเอง
สุดท้ายก็ติดที่อื่นสมใจ ติดอันดับที่2 ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
อยู่ได้จนปี 2 แล้ว ก็มีความสุขดี เพื่อนฝูงเยอะ กิจกรรมแยะ เรียนก็ถูๆไถๆ ตามเรื่องตามราว
ตอนนี้รู้สึกชินกับบรรยากาศการเรียนที่นั่นแล้ว ตอนแรกก็ไม่ค่อยจะชินหรอก พูดภาษาเหนือ ทำอะไรช้าๆ อาหารมากมาย บรรยากาศเย็นๆ (ผิดกับบ้านเกิด) จนตอนนี้แทบจะกลืนกลายเป็นคนเชียงใหม่แล้ว
แต่ที่ไม่ชินเสียทีนั่นก็คือ "การเดินทางกลับไปเรียน"
เดินทางกลับไปที่บ้าน คงไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่เดินทางกลับไปเรียนทีไร ผมกลับรู้สึกไม่ดีทุกที
"จะกลับอีกแล้วเหรอ อยากอยู่ต่ออะ" เป็นคำพูดในใจที่ผมได้ยินมันทุกครั้งเมื่อถึงเวลานี้
ไม่อยากลุกออกจากเตียงที่เคยนอน โต๊ะหนังสือที่เคยหนัง ข้าวฝีมือแม่ที่เคยกิน พวกพี่ๆ พ่อ แม่ ป้าๆ ที่ยังอยู่ที่นี้
โอ้ย น้ำตาซึม ตลอดเลย ให้ตายสิ ,,
แต่ยังไง - มันก็ถึงเวลากลับแล้วจริงๆ และจำเป็นที่ต้องเก็บของอีกครั้ง และเดินทางกลับไปเรียน เอาวะ เรียนให้มันจบๆ เรียนจบเสร็จมาทำงานที่บ้านให้รู้แล้วรู้รอด ให้หายคิดถึงบ้านเลยคอยดู ...
#1 By Ruj Rattanapahu on 2011-01-06 05:33